فقط یکی بود که باید می بود...

اونقدر ...از راستی و درستی حرف زدی که وقتی ازت خواست براش چرخه ی طلایی زندگی رو بکشی چندان متعجب نشد که خط کش دستت گرفتی... و بدون توجه به پرگار شروع کردی به رسمِ دایره!

پ.ن.مخاطبِ از دست شده.

ـ:سایه ی یه مرد طراوت و آرامشِ دیگه ای داره...

(  ... قسمتِ زندگیم ابریِ...  )

سه ساله شدی تو باوری که ازت ساخته.خوشبحاله تو اصطلاحا".می گن آدمی رو که تو رویاهات به دنیا بیاری...بزرگش کنی هیچوقت  زنده نمی مونه(؟)...می گن.نمی دونه چه بلایی سر تو میاد...فعلا" که هستی...سه سالگیت مبارک  !  بازم اصطلاحا".

ـ:می گم الان یه چایی می چسبه ها...

  ......    اوهوم...چایی تلخ ... داغ .

پ.ن.کاش بشه آرامش ماهی رو برا یه روزم که شده تجربه کرد.

دیگری می گه ...بر من هم فرود اومده...ریخته شده!دیوارشیشه ای سرنوشتو  آوار کردن رو سرم گفتن خودت رقم بزن...و من هر روز این خورده شیشه ها رو کنار هم میذارم شاید که...تنها دلخوشیم ،شایدم همه ی دلخوشیم اینه که حتما"تواناییشو داشتم که خواسته اینجوری رقم بخوره.یکی می گفت :"دلت خوشه!"یکی می گه من بی تقصیرم...دیگری مونده یه دیوار ناتموم...و توانایی گمشده( از یاد رفته)...و یه سرنوشتی که پاشیده شده باشه رو صورت زندگی .

پ.ن.باش !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!اگرچه به صورت یک خاطره .

پ.ن.بازم چهارشنبه!از 00:00تا24شب چهارشنبه است.مال خودِ خود ِخودم!با اینکه فرد نیست ولی...همیشه استثناها زندگی رو یه جوره دیگه می کنن.مثل UnI.مثل تو.مثل چهارشنبه.کاش همه ی روزای خدا چهارشنبه بود!...نه بهتر بود بگه کاش همه ی روزای خدا مثل چهارشنبه باشه...

مثل همیشه سرد...

مثل همیشه بود.

پ.ن.چرا با من خداحافظ!؟

بودن در ناحضوریها...

ـ:علی گفته بود که "گریستن تنها کار یک ناتوان است..."

آره...اون سخت ناتوانِ...سخت... ناتوانِ ناتوانِ ناتوانِ ناتوانِ ناتوانِ ناتوانِ ناتوانِ ناتوانِ ناتوانِِِ ِِِِِِِِِِِِِِِِ ِِِِِِِِِِِِِِِِِِ ِ ِ ِ ِ ِ ِ...

پ.ن.دیگری می گه:هی تو آخه تا کی...  تا کی  باید تو کوچه هایِ بی خبریت آواره باشم؟

پ.ن.دیگری می گه :اشک آتیشو دیدم یادم افتاد به شاخه هایی که تازه هرسشون کرده بودم...آخه بدجوری آویزون درخت وجودیم شده بودن...بدجوری .

کلاف عقده در گلو.کوله باری از تنهایی به دوش خسته.زیستنم را دیگربهانه نیست...دنیا با دستان تو همه چیز را از من گرفته...حدیث حرمان را با چه کس گویم...که گوش دلی نیست برا شنودن!

کنتور دردامو از کار انداختم که دیگه ثبتشون نکنه...دست کم آمارشونو دیگه ندارم که...

-:بازم که صورت مساله رو پاک کردی!

...

پ.ن.ElysiaN