نمیدونم چرا دارم خودمُ می شکافم...چِم شده...مگه چی باید می شدم که نشدم...هوم!

دیگری میگه...

...باید دوباره از تنهایی که به سراغش میاد با لبخندی صمیمانه ،استقبالی گرم داشته باشه...

...باید لذت ببره از زندگی...و با باوری کودکانه آرزو کنه که زندگی ِبی نظیری در یک گوشه ای از دنیا...در انتظارشه...

میگه خاکِ دامنگیری داره...

کجا؟!

هان...همین...نه ، همون دورها،سرزمینِ سنگیِ دلِ  تو .

  چرا تصور کرده که تو همون اتفاق منحصر بفرده زندگیشی ــ تویی که خلوتتُ قایم کردی...نمی خوای به هیشکی شاید مثل اون ببخشی.ـــشایدم خیلی پیش ازینا ،یه جایی، به یه اتفاقی بخشیدیش!کسی مثل اون چه می دونه. کاش گفته بودی تا اون با نگاه مسطحش این اتفاق رو خواستنی نمی دید.

     آوار شدن... فرو ریختن...توخودش تنها اتفاقیه که براش تکرار می شه ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ دوباره...فقط بخاطرِ یه اشتباه دیگه،یه فراموشیِ دیگه...

     اگه موندنی بودی می موندی نه به اصرارش یا که اعترافش ـــــــ بخاطرش می خواستی که بمونی...

    ـ:چی...؟!!

به یاد*یاس کبود

*تو مهربونی مثل بارون  *مامان دوست داشتنی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن.

به نام تنهایی که هیچوقت تنهام نذاشت.

..................................................................................................................................

..................................................................................................................................

..................................................................................................................................

..................................................................................................................................

..........................................................................................الان که دارم می نویسم نمی دونم چرا ولی خیلی دلم هواتُ کرد،وحشتناک...گفتم بنویسم که این لحظه همیشه زنده بمونه،نمیره.نمی دونم برات چی بنویسم چه حسی دارم چی می خوام بگم...فقط می دونم باید می نوشتم حس عجیبی دارم نمی تونم برات بگم.بعد از اذان با خدا یه عهدی بستم تا کامل شدن هلال ماه برام دعا کن،منتظرم...

خیلی دوسِت دارم.عروسکم مراقب خودت باش.می بوسمت.

مرسی که تو هم اومدی توجمعِ ما تنهام نذاشتی ...سرت درد گرفت،خسته شدی

ولی مجبوری گوش بدی به من...همینِ که هست...

تو بهترین شنونده ای بودی که تو زندگیم اومدی...

                                                                                                                       شیرین

                                                                                                        ________4/86   2:15AM

خیلی وقت بود یه نامه ی "زنده "بدستش نرسیده بود...دیدنِ پستچی... پاکتِ نامه...تمبر...ممنون شیرین  ...شاید خوشت نیاد...ولی دلش  خواست حسش برا همیشه موندگار بشه.

یه  خواهشی دارم...بهم قول میدی که انجامش بدی!

بگین...

اول قول بده!!!

باید بدونم...ممکنِ تواناییشُ نداشته باشم.

به خودت، به زندگیت و... و به من، رحم کن...قول میدی؟؟؟

................................................................ .