گاه به اراده ي خود مي تاخت گاه به ايمان خود...

در آخرين نقطه تقاطع...

شمشير باور خود را به خون وجدان آغشته كرد.

و...خدا هنوز باور داشت او را كه زخم خورده ي باورش شده بود!

محرم که میرسه این حوالی ـــــــــــــــــــــ

...سرمای نفهمیدن آدم ...بیداد می کنه ¿

كلمات مزه ي تلخي به خود گرفته اند...

... سكوت صرف شنيدنيست.

رفته رفته تاريكي قلبش را فرا مي گيرد...

_مقاومت با خدا_ در ناديده گرفتن ايمان خود_

صدايي از ته دالان_9 تنهايي:

چه مي خواهي بكني اينك ¿

شايد ديگري فراموش كرده بود..

*كسي بود،كسي كه در ظلمات هست!!!

خوشبختي بزرگي به ديگري روي آورده بود كه مي توانست گريه كند.

 فقط اينكه فاصله ها رو نميشد با گريه پر كرد ...