نديدن نگات

نخوندن حرفاتِ

باور كن..

نخواستن طراوت  بهار نارنجهای یه دلبستگی!

كاش كي ...

غم ها

هم

مثل

سلول هاي م  ُ ر د ه

بدون درد

بودن .

بايستي(لازم بود)به خاطر داشته باشد !

گويي كه ساعت شني عمرش را برگردانده اند ،

دوباره...بارديگر...باز... .

من،

هيولاي خاموش...

و

تو يِ هميشه با یک خط فاصله دور.

به شیوه ی موازی!

...

ديگه نمي دونن كه

حتي براي صحبت كردن با تو بايست تا

شعاع 30 كيلومتري ، هيچ بشري نباشه .

آدم با BF اِش راحت تر حرف مي زنه تا با تــو .

ها ديگّه !

دومين پست مشترك .